Κάποια λόγια από τον Walter Bond

by totalxliberation

Ένα νέο κείμενο του Walter Bond από την φυλακή. Αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια σε όσους βρίσκονται στα κελιά του κάθε κράτους. Μέχρι να είναι όλοι/ες ελεύθεροι/ες, κανείς μας δεν είναι!

Ένας λόγος από τον Walter

Walter Edmund Bond (37096013)

1.4.2013

Για πολλά χρόνια έχω πολεμήσει στους δρόμους εναντίον μεγάλων πρεζεμπόρων μεθαδόνης, οργανωμένων ρατσιστών και βιομηχανιών που καταχρώνται ζώα. Ποτέ δεν στράφηκα στην συγγραφή και στο παιχνίδι λέξεων για μια διέξοδο, ή για μιας μορφής ακτιβισμού, μέχρι που έγινε ο μόνος τρόπος για μένα να συνεχίσω λόγω της φυλάκισης μου.

Στα τελευταία τρία χρόνια της συγγραφής μου έχω κάνει ότι καλύτερο μπορώ για να εκπαιδεύσω και να παρακινήσω, καθώς και να εκθέσω τις φιλοσοφίες μου όσο καλύτερα μπορώ να τις μεταφέρω στο χαρτί. Έχω κουραστεί από την κυκλική φύση της δημόσιας εύγλωττης συγγραφής μαζί με την ανίκανη και κουραστική φύση της αποσαφήνισης ιδεών σε απαθή και δειλά τσιράκια του καναπέ και σε μεγαλόστομους του ίντερνετ. Δεν είμαι κάποιος Μεγάλος Στοχαστής. Αν είναι να είμαι σε κάτι καλός, θέλω αυτό να είναι η φυσική αντίσταση και όχι ο εσωτερικός ή εξωτερικός διάλογος.

Υπάρχει μόνο μια χούφτα Μεγάλων Στοχαστών που έχουν ιδέες, κριτικές και μυαλά που είναι πραγματικά επικίνδυνα για το στάτους κβο και τους εξουσιαστές που το χειρίζονται. Στο μυαλό μου έρχεται ο John Zerzan, ως ένας από τους λίγους που με συνέπεια εξάπτει και διαφωτίζει την ίδια στιγμή. Βρίσκεται αρκετά πάνω από την διανοητική των θεωρητικών ονειροπόλων που χτίζουν τα ψυχικά τους κάστρα σε σύννεφα της σκέψης και της θεωρίας. Γνέθοντας μαζί την φιλοσοφία και την ηθική από ακαδημαϊκούς γυάλινους πύργους, φαντάζονται τους εαυτούς τους Μεγάλους Επαναστάτες.

Η απόφαση που με κοιτά κατάματα τελευταία είναι η εξής: μήπως δεν πρέπει να συνεχίσω να γράφω καθόλου; Και αν όχι, τι θα μπορούσα να γράψω; Δεν έχω καμία επιθυμία να ξοδέψω τα 8 χρόνια της φυλάκισης μου επαναλαμβάνοντας τον εαυτό μου, κηρύσσοντας στην χορωδία ή προσπαθώντας να αναμειχθώ με το πλήθος της βίγκαν εκπαίδευσης. Το έχω ήδη κάνει αυτό και πραγματικά αν κάποια/ος θέλει να μάθει γιατί ο βιγκανισμός είναι σημαντικός ηθικά, τι είναι ο αναρχισμός, ή τις μηχανικές της ολικής απελευθέρωσης, υπάρχει μια άφθονη ποσότητα βιβλίων και ιστοσελίδων που εξηγούν αυτά τα πράγματα καλύτερα και πιο υπομονετικά από εμένα. Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, θα συνεχίσω να γράφω. Ωστόσο, πρόκειται να γίνει μια αιφνίδια αλλαγή  στο περιεχόμενο και το ύφος των συγγραφών μου.

Για την αξιολόγηση των τρεχόντων δυνάμεων και αδυναμιών μου, έχω καταλήξει πως ένα μεγάλο πράγμα που μου συμβαίνει είναι το γεγονός πως βρίσκομαι στην φυλακή. Αυτό μπορεί να φαίνεται γελοίο στο άκουσμα του, αλλά είναι αλήθεια. Επειδή είμαι φυλακισμένος έχω μικρές έως και καθόλου οικονομικές πιέσεις, μου είναι αδιάφορο το να εκπλήσσω τον περίγυρο μου με οικονομικά κέρδη ή την κοινωνική θέση. Το να μην έχω επισκέπτες ή ίντερνετ, σημαίνει πως είμαι ανεπηρέαστος από τις νέες τάσεις, μόδες, και προσωπικότητες. Επιπλέον, δεν έχω καμία επιθυμία όταν τελικά αποφυλακιστώ να περιοδέψω εδώ και εκεί στο κύκλωμα των συνεδρίων της ευημερίας των ζώων ως ‘πρώην φυλακισμένος’ και να κηρύξω σε θαυμαστές και ομοσπονδιακούς για το μέγεθος των κλουβιών και για δωρεές, ενώ θα μετατρέπομαι σε ένα κλισέ του προηγούμενου εαυτού μου. Για να πω την αλήθεια, τα σχέδια μου για μετά την αποφυλάκιση είναι να πλένω πιάτα και να νοιάζομαι για τα ζώα. Επειδή μου αρέσει να τα κάνω αυτά τα δύο.

Συνδυάζοντας όλα αυτά, σημαίνει πως είμαι ικανός να πω αυτά που οι περισσότεροι άλλοι δεν μπορούν ή δεν το κάνουν. Αυτό σημαίνει πως έχω μια τεράστια ποσότητα ελευθερίας ως συγγραφέας. Πλέον, νιώθω ότι έχει έρθει η στιγμή να αφήσω την μάσκα της ευγένειας να πέσει και να ξεκινήσω να δαγκώνω τις συνδιαλλαγές και τον ηλίθιο ακτιβισμό που γίνεται από τύψεις και που κυριαρχεί στις μέρες μας. Τα μέλλουσα συγγράμματα μου θα συνεχίσουν να είναι vegan straight edge χωρίς απολογίες, αλλά έχω σκοπό να θέσω ως στόχους τα θέματα της ευημερίας, του ειρηνισμού και όλες τις άλλες κοινότοπες και αναποτελεσματικές ιδεολογίες που κρατούν το κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων στην βόρεια Αμερική τόσο αδύναμο και χλωμό όσο το ίδιο το παλιό vegan στερεότυπο. Καθώς και την σκατώδη χριστιανοδεξιά-αμερικανοπατριωτική νοοτροπία που έχει μετατρέψει συγκεκριμένους τομείς του straight edge σε υπέρ-αρρενωπά κάμπινγκ εκπαίδευσης για μαλάκες αθληταράδες. Επιπροσθέτως, θα γράφω από μια ελεύθερη-από-θεούς (god-free) προοπτική. Αφού έχω βιώσει από πρώτο χέρι το γαμήσι μυαλού που σου προκαλεί η θρησκεία, έχω κάποια πράγματα παραπάνω να πω για την σχέση μεταξύ του αυταρχισμού, της ιεαραρχίας, και της εσφαλμένης έννοιας του θεού.

Ως αναρχικός, είμαι πράσινος και αναρχο-πριμιτιβιστής. Ως έτσι, θα γράφω αρκετά παραπάνω για την ριζική αιτία της καταπίεσης των ζώων, της γης και των ανθρώπων. Η οποία είναι ο πολιτισμός, η μαζική κοινωνία, η τεχνολογία, η εξημέρωση, κλπ. Ίσως προσέξετε τα συγγράμματα μου να είναι πιο κοινά και πραγματικά, αλλά πάντα στο τακτικό τους ύφος μανιφέστου. Αυτό δεν είναι επειδή δεν έχω, ή δεν θα βασίσω τις σκέψεις μου στην άφθονη μελέτη. Ούτε επειδή πιστεύω ότι είμαι κάποιου είδους αυθεντίας. Απλά νιώθω πως αισθητικά το σύγγραμμα με ύφος εγχειρίδιου βγάζει την γροθιά και την καρδιά έξω από τα γραπτά μου, και βγάζει την αίσθηση πως οι αμύητοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι να διαβάσουν τα γραπτά μου.

Έτσι για τις εξασθενημένες καρδιές, ή για αυτούς με λεπτές ευαισθησίες, αυτή θα είναι μια καλή στιγμή να εγκαταλείψουν το πλοίο. Γιατί τα νερά επρόκειτο να γίνουν ταραχώδη και υπάρχει μια κολασμένη καταιγίδα στον ορίζοντα.

Για την Απελευθέρωση,

Walter          

Advertisements