Για την υποκρισία που υποβόσκει στην παγκόσμια ημέρα βιγκανισμού

by totalxliberation

Κάθε 1η Νοεμβρίου, οι χορτοφάγοι του δυτικού κόσμου περιμένουν πως και πως για να κάνουν διάφορες εκδηλώσεις γιορτής και λατρείας στην χορτοφαγία, κουζίνες και πάρτυ προώθησης της χορτοφαγικής δίαιτας. Γιατί η χορτοφαγία από μόνη της, έξω από μια κοινωνικό-πολιτική ανάλυση δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια δίαιτα. Για μερικούς μπορεί να είναι μια ηθική επιλογή. Αλλά μια στείρα ηθική επιλογή χωρίς πολιτικά προτάγματα και χωρίς αληθινό λόγο απέναντι στα εκάστοτε προβλήματα, δεν είναι τίποτα άλλο από μια υποκρισία, μια εγωιστικού τύπου προσπάθεια επίλυσης των προσωπικών ανασφαλειών. Ενώ λοιπόν οι πανταχού θρησκείες και λατρείες ορίζουν όπως τους βολεύει την ηθική, και κατ’ αυτόν τον τρόπο την ακολουθούν και οι πανταχού πιστοί τους, δεν βλέπω και δεν σέβομαι καμία ηθική εφόσον δεν προέρχεται από τον ίδιο μας τον εαυτό. Έτσι λοιπόν, μεγάλο ποσοστό χορτοφάγων, ακόλουθων του new-age και των διάφορων τύπου ανατολίτικων θρησκειών, κάνοντας αυτή την ‘ηθική’ επιλογή να προσκολλήσουν στην χορτοφαγική δίαιτα εκπληρώνουν το ακτιβιστικό τους κομμάτι με την κατανάλωση τους. Και μερικοί πιο ευσυνείδητοι υπογράφουν και καμία αίτηση στο ίντερνετ για περισσότερα δικαιώματα στα μη-ανθρώπινα ζώα. Πόσο υποκριτικό μπορεί να είναι αυτό! Χωρίς κανένα ρίσκο, χωρίς καμία προσωπική προσπάθεια πάλης, χρησιμοποιώντας μόνο τα μέσα που τους παρέχει το κράτος και οι διάφοροι νόμιμοι θεσμοί.

Στα μάτια μου λοιπόν, οι διάφοροι απολίτικοι οικολόγοι και φιλόζωοι, χορτοφάγοι και μη, δεν έχουν και πολλές διαφορές από μερικά φασιστάκια που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ασχοληθούν με τα ζητήματα των άλλων ζώων και της γης. Και δεν έχουν πολλές διαφορές γιατί τους ενώνει ένα σοβαρό θέμα. Η άγνοια και η υποκρισία ως προς την πραγματική ουσία των ζητημάτων αυτών. Έτσι από την μία έχουμε την στείρα οικολογία και φιλοζωία, και έτσι την στείρα απολίτικη χορτοφαγία, και από την άλλη τον εκφασισμό των ζητημάτων αυτών. Η προσπάθεια αυτή των φασιστών να προσδώσουν τέτοια φανταστικά χαρακτηριστικά σε αυτά τα ζητήματα μόνο γέλιο μας προκαλεί. Απ’ την άλλη μπορεί κάποιοι φιλόζωοι και χορτοφάγοι να πλησιάζουν σε αριστερές και σοσιαλιστικές ιδεολογίες, αλλά ούτε αυτό μας κάνει συμμάχους τους. Τα μέσα και οι στόχοι μας θα είναι πάντα διαφορετικά. Η πολιτική τους ανάλυση δεν θα πάει ποτέ πέρα από την ηθική κριτική του ζητήματος, την αναγκαιότητα πίεσης των κρατικών θεσμών για καλύτερη μεταχείριση των μη-ανθρώπινων ζώων, ή την γιγάντωση της βίγκαν βιομηχανίας για να μπορεί ο κάθε χορτοφάγος να τρώει εύκολα βίγκαν φαστ φουντ, γιατί στην τελική η ευκολία και η βόλεψη τους είναι αυτό που τους ενδιαφέρει πιο πολύ. Γιατί, όπως ήδη ανέφερα και στην αρχή, η χορτοφαγία από μόνη της δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια δίαιτα με ένα ηθικιστικό προσωπείο. Καμία παγκόσμια ημέρα δεν επέφερε κάποια αλλαγή στην κοινωνία, πόσο μάλλον μια παγκόσμια ημέρα για ένα είδος δίαιτας. Καμία παγκόσμια ημέρα δεν κατάφερε τίποτα παραπάνω από μερικά μαζέματα ανθρώπων για διασκέδαση και ‘συνειδητοποίηση’ πάνω στα θέματα τους. Τέλος, καμία παγκόσμια ημέρα δεν κήρυξε ανοιχτό πόλεμο σε κάθε τι μας καταπιέζει, και σε κάθε τι καταπιέζει τα υπόλοιπα ζώα και την γη, δηλαδή στην εξουσία, στην κυριαρχία, την ιεραρχία και τον πολιτισμό του θανάτου.

Έτσι, βλέποντας το ζήτημα συνολικά, δεν έχω κανένα σκοπό να διαχωρίσω την δική μου χορτοφαγία από την σφαίρα του πολιτικού, της αναρχίας και της ολικής απελευθέρωσης των ανθρώπων, των ζώων και της γης. Γιατί ο πόλεμος είναι ένας και είναι κηρυγμένος από την εξουσία, στην οποία απέναντι στην συνολική επίθεση που εξαπολύει χρειαζόμαστε μια συνολική απάντηση. Όχι ως καταναλωτές και απευθυνόμενοι σε ΜΚΟ και λοιπούς τσαρλατάνους, αλλά έχοντας επίγνωση της δύναμης μας και παίρνοντας την σκυτάλη σε αυτόν τον μαινόμενο πόλεμο, θα μαχόμαστε μέχρι να είμαστε όλες/οι ελεύθερες/οι. Ενάντια σε κάθε παγκόσμια ημέρα, και σε κάθε ηθικό αγώνα που γίνεται με την σφραγίδα του κράτους και του νόμου, γιατί πολύ απλά ο δικός μας αγώνας δεν θα σταματήσει με την εκπλήρωση μερικών αιτημάτων, αλλά θα συνεχίσει αδιάκοπα μέχρι την κατάλυση της εξουσίας και της εκμετάλλευσης από άνθρωπο σε άνθρωπο-ζώα-γη, μέχρι την Ολική Απελευθέρωση και την Αναρχία.

Advertisements